Samuel Hahnemann

Ο Δρ Samuel Christian Frederic Hahnemann δημιούργησε τις βασικές αρχές της ομοιοπαθητικής από τις Ελληνικές λέξεις "όμοιο" και "πάθος".

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης (Κως 460 π.Χ. - Λάρισα 377 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός και θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και το φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες.

 
 

 

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης δεν είναι μόνο ο θεμελιωτής της Ιατρικής, αλλά και βαθύς φιλόσοφος και ανθρωπιστής.

Σάμουελ Χάνεμαν

Ο Κρίστιαν Φρίντριχ Σάμουελ Χάνεμαν (Christian Friedrich Samuel Hahnemann, (10 Απριλίου 1755 – 2 Ιουλίου 1843) ήταν Γερμανός ιατρός, γνωστός ως ιδρυτής της ομοιοπαθητικής. Οι έρευνές του οδήγησαν τελικά στη θεμελιώδη αρχή της ομοιοπαθητικής, σύμφωνα με την οποία «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια» (λατ. similia similibus curantur), προτείνοντας πως οι ασθένειες θεραπεύονται με τη χορήγηση φαρμάκων που όταν χορηγούνται σε υγιείς οργανισμούς προκαλούν τα ίδια συμπτώματα με αυτά των ασθενειών.
Γνωστοποίησε για πρώτη φορά την «αρχή των ομοίων» σε δημοσίευση του 1796.

 
 

Περιστατικά

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΣΟΒΑΡΟ ΕΚΖΕΜΑ

 

 

Ασθενής άντρας 55 ετών, έπασχε από 15ετίας από σοβαρό και επίμονο έκζεμα παλαμών. Παρά την συνεχή και επαναλαμβανόμενη χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών , το έκζεμα επανερχόταν κάθε φορά δριμύτερο.  Η σταθερή και επίμονη χρήση της Ομοιοπαθητικής αγωγής θεράπευσε μόνιμα τον ασθενή.  Πατήστε το συννημένο PDF ή τον παρακάτω σύνδεσμο.

 

https://www.linkedin.com/pulse/severe-eczema-case-report-spiros-kivellos?published=t

Περιστατικά φλεγμονώδους νόσου του εντέρου σε δύο αδέλφια

Αυθεντικό κείμενο της μητέρας χωρίς περικοπές

Η δική μας ιστορία ξεκίνησε πριν 13 χρόνια. Από την πρώτη κιόλας μέρα της γέννησης του γιου μας κάτι δεν πήγαινε καλά. Ξεκίνησε με λίγες διάρροιες καθημερινά. Ο παιδίατρος μας είπε να μην ανησυχούμε γιατί στα μωρά είναι φυσιολογικές τέτοιες κενώσεις. Μέσα σε λίγους μήνες είδαμε βλέννες και αίμα. Από εκεί ξεκινά και ο αγώνας μας. Απευθυνθήκαμε στο Παίδων, στο Γαστρεντερολογικό τμήμα. Κολονοσκόπηση και εξετάσεις αίματος κάθε μήνα, ήταν λίγες από τις εξετάσεις που έπρεπε να γίνονται. Η διάγνωση ήταν Ελκώδης Κολίτιδα. Στο παιδί δόθηκε Σαλοπρίν αρχικά και μετά Σαλοφάλκ. Κανένα από τα δύο δεν βοήθησε. Μετά από ένα χρόνο χορηγίας το παιδί έκανε αλλεργία. Η γιατρός μας συνέστησε κορτιζόνη. Θυμάμαι, βγήκα από το Ιατρείο και αισθανόμουν τόσο αδύναμη, τρομοκρατημένη και αφάνταστα κουρασμένη. Έβλεπα το παιδί μου ταλαιπωρημένο και δεν ήξερα πώς να το βοηθήσω. Αποφασίσαμε με τον άντρα μου να μην του δώσουμε κορτιζόνη, ξέροντας το κακό που μπορεί να του προκαλέσει. Ήμασταν πάλι στην αρχή, ενώ είχαν περάσει τρία χρόνια ταλαιπωρίας για το τίποτα.

Περιστατικό αυτοκτονικής διάθεσης

Η Μαρία ήταν 18 ετών όταν πρωτοήρθε στο ιατρείο. Παρακολουθούσα τη μητέρα της από καιρό, για ένα αυτοάνοσο νόσημα. Ήταν στην τελευταία τάξη του Λυκείου και προετοιμαζόταν για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο. Η πρώτη επίσκεψη ήταν τον Ιανουάριο, ενώ οι εξετάσεις ήταν προγραμματισμένες για τον Ιούνιο του ίδιου έτους.
Ο λόγος για τον οποίο προσήλθε, όπως καταγράφηκε στο ιατρικό ιστορικό ήταν έντονη διανοητική κόπωση, προερχόμενη από συνεχή και κοπιαστική μελέτη. Κύρια χαρακτηριστικά της κόπωσης αυτής ήταν η μείωση της μνήμης και της ικανότητας συγκέντρωσης.

Συχνά ένιωθε έντονη θόλωση της διάνοιας, που είχε τα χαρακτηριστικά μίας απροσδιόριστης ζάλης. Η κατάσταση αυτή είχε παρουσιαστεί σταδιακά κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, λόγω της εξαντλητικής μελέτης την οποία πραγματοποιούσε καθημερινά η Μαρία. Επίσης στο πρώτο ιστορικό καταγράφηκε μία έντονα μελαγχολική διάθεση, η οποία συνοδευόταν από εξάρσεις κλάματος που ανακούφιζαν ελάχιστα. Από τα βασικά ψυχικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς της, τονισμένα ήταν αυτά της έντονης αίσθησης υπευθυνότητας, της επιμέλειας, της αυστηρότητας με τον εαυτό της και της τελειομανίας.

Εναλλακτική ιατρική στη σημερινή οικογένεια

Συνέντευξη στο περιοδικό "Το παιδί μου και εγώ " Απρίλιος 2003

1. Η εναλλακτική ιατρική προσελκύει όλο και περισσότερο το ενδιαφέρον των ασθενών. Τι στοιχεία υπάρχουν για αυτή τη ζήτηση;

Την τελευταία δεκαετία καταγράφεται παγκοσμίως γεωμετρική αύξηση των ασθενών που απευθύνονται σε μία εναλλακτική ιατρική θεραπευτική μέθοδο. Ας παραθέσουμε μερικά από τα υπάρχοντα επίσημα στοιχεία. Το 1997 το ποσοστό των Αμερικανών πολιτών που χρησιμοποίησαν τουλάχιστον μία φορά εναλλακτική ιατρική ήταν 42%. Σε Ευρωπαϊκές χώρες που διαθέτουν επίσημες στατιστικές το ποσοστό των ασθενών που χρησιμοποιούν εναλλακτικές θεραπείες κυμαίνεται από 20-50%. Στην Μεγάλη Βρετανία το 74% του πληθυσμού θεωρεί αναγκαία την εισαγωγή των εναλλακτικών θεραπευτικών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Επίσης ποσοστό 75% των Γενικών Ιατρών συνηγορούν υπέρ της παραπάνω αναγκαιότητας. Να σημειωθεί ότι στη Μ. Βρετανία η Ομοιοπαθητική Ιατρική ασκείται στα πλαίσια του Εθνικού Συστήματος Υγείας εδώ και πενήντα περίπου χρόνια σε πέντε Ομοιοπαθητικά νοσοκομεία. Δημοσκοπήσεις στην Ολλανδία και στο Βέλγιο αποκάλυψαν ότι το 60% των πολιτών είναι πρόθυμοι να πληρώνουν μεγαλύτερα ασφάλιστρα αρκεί να καλύπτονται οι εναλλακτικές θεραπευτικές μέθοδοι. Στη Γαλλία το ένα τρίτο των Γενικών Ιατρών χρησιμοποιεί εναλλακτικές θεραπείες, το 21% συχνά και το 73% περιστασιακά. Στην Ολλανδία το ίδιο ποσοστό είναι 47% εκ των οποίων το 40% χρησιμοποιούν Ομοιοπαθητική Ιατρική.

Syndicate content

© Σπύρος Α. Κυβέλλος Ιατρός Ομοιοπαθητικός,powered by: design obsession