Samuel Hahnemann

Ο Δρ Samuel Christian Frederic Hahnemann δημιούργησε τις βασικές αρχές της ομοιοπαθητικής από τις Ελληνικές λέξεις "όμοιο" και "πάθος".

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης (Κως 460 π.Χ. - Λάρισα 377 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός και θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και το φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες.

 
 

 

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης δεν είναι μόνο ο θεμελιωτής της Ιατρικής, αλλά και βαθύς φιλόσοφος και ανθρωπιστής.

Σάμουελ Χάνεμαν

Ο Κρίστιαν Φρίντριχ Σάμουελ Χάνεμαν (Christian Friedrich Samuel Hahnemann, (10 Απριλίου 1755 – 2 Ιουλίου 1843) ήταν Γερμανός ιατρός, γνωστός ως ιδρυτής της ομοιοπαθητικής. Οι έρευνές του οδήγησαν τελικά στη θεμελιώδη αρχή της ομοιοπαθητικής, σύμφωνα με την οποία «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια» (λατ. similia similibus curantur), προτείνοντας πως οι ασθένειες θεραπεύονται με τη χορήγηση φαρμάκων που όταν χορηγούνται σε υγιείς οργανισμούς προκαλούν τα ίδια συμπτώματα με αυτά των ασθενειών.
Γνωστοποίησε για πρώτη φορά την «αρχή των ομοίων» σε δημοσίευση του 1796.

 
 

Συμπληρωματικές μη Φαρμακευτικές Θεραπείες για την Κεφαλαλγία τύπου τάσεως. Περίληψη Ομιλίας

11ο Θερινό Σεμινάριο Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας 2011
 
11th SUMMER SCHOOL
OF HELLENIC HEADACHE SOCIETY
 
Συμπληρωματικές μη Φαρμακευτικές Θεραπείες για την ΚΤΤ
Σπύρος Κυβέλλος
Ιατρός, Γενικός Γραμματέας Έρευνας Διεθνούς Ακαδημίας Κλασσικής Ομοιοπαθητικής
Επιστ. Συνεργάτης Ιατρείου Κεφαλαλγίας Γεν.Νοσ.Αθηνών «Γ.Γεννηματάς»
 
Περίληψη ομιλίας
 
        Η κεφαλαλγία τύπου τάσεως (ΚΤΤ) είναι η πιο συχνή μορφή κεφαλαλγίας στον γενικό πληθυσμό, φθάνοντας το υψηλότατο ποσοστό πάνω από το 40% αυτού, να έχει βιώσει την διαταραχή αυτή.  Ιδιαίτερα η συχνή επεισοδιακή (frequentepisodictension-typeheadache) και η χρόνια (chronictension-typeheadache) έχουν σαν αποτέλεσμα μεγάλο ποσοστό ανικανότητας του ασθενούς  καθώς και προσωπικό και κοινωνικό κόστος. Οι φαρμακευτικές και μη φαρμακευτικές θεραπευτικές παρεμβάσεις, πρέπει και να ενισχύουν η μία την αποτελεσματικότητα της άλλης καθώς και να εξατομικεύονται ανάλογα με την προσωπικότητα του ασθενούς, την σοβαρότητα της διαταραχής, τη συνοσηρότητα αλλά και την προσωπική εμπειρία του ασθενούς σε προηγηθείσες παρεμβάσεις.
        Σε κάθε ασθενή εξατομικευμένα, πριν από την απόφαση για χρήση ή παραπομπή σε μη φαρμακολογική θεραπευτική παρέμβαση, είναι απαραίτητο να προηγείται προσπάθεια εκπαίδευσης του ασθενούς σχετικά με την κεφαλαλγία τάσεως και τον χειρισμό της, αναγνώριση των εκλυτικών παραγόντων, επαναδιαμόρφωση του τρόπου ζωής καθώς και σωστή διαχείριση της μέχρι τότε φαρμακολογικής αγωγής. Η επιλογή μίας μη φαρμακολογικής θεραπείας απαιτεί ενεργή συνεργασία μεταξύ ασθενούς και ιατρού, εστιάζοντας στις ανάγκες αλλά και στις προτιμήσεις του πρώτου.
        Οι κυριότερες μη φαρμακολογικές θεραπείες της κεφαλαλγίας τάσεως, συμπεριλαμβανομένων και των αλλαγών διατροφής και τρόπου ζωής, χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες:  Στις συμπεριφεριολογικές παρεμβάσεις, στις συμπληρωματικές και εναλλακτικές θεραπείες (CAM), και στις φυσικές θεραπείες.
Στις συμπεριφεριολογικές παρεμβάσεις έμφαση δίδεται στην εκπαίδευση του ασθενούς σχετικά με την σύνδεση του στρες και της κεφαλαλγίας, και ιδιαίτερα την αναγνώριση, την αντίδραση, την  προσαρμογή και τέλος τις ψυχολογικές επιδράσεις του στρεσσογόνου παράγοντα. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι τεχνικές χαλάρωσης, η βιοανάδραση και η γνωσιακή θεραπεία.
Οι συμπληρωματικές και εναλλακτικές θεραπείες (CAM), αναγνωρίζονται ως θεραπευτικές παρεμβάσεις με διαφορετική προσέγγιση από τη φαρμακολογική, επικεντρώνοντας στην ολιστική προσέγγιση του ασθενούς. Σε αυτές περιλαμβάνονται ο Βελονισμός, η Ομοιοπαθητική, η Οστεοπαθητική, η Χειροπρακτική και η Ρεφλεξολογία.

Τέλος στις φυσικές θεραπείες που καλύπτονται βιβλιογραφικά περιλαμβάνονται κυρίως το απόσταγμα του φυτού Butterbur (Petasiteshybridus) , η βιταμίνη Β2 και το συνένζυμο Q10. 

© Σπύρος Α. Κυβέλλος Ιατρός Ομοιοπαθητικός,powered by: design obsession