Samuel Hahnemann

Ο Δρ Samuel Christian Frederic Hahnemann δημιούργησε τις βασικές αρχές της ομοιοπαθητικής από τις Ελληνικές λέξεις "όμοιο" και "πάθος".

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης (Κως 460 π.Χ. - Λάρισα 377 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός και θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και το φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες.

 
 

 

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης δεν είναι μόνο ο θεμελιωτής της Ιατρικής, αλλά και βαθύς φιλόσοφος και ανθρωπιστής.

Σάμουελ Χάνεμαν

Ο Κρίστιαν Φρίντριχ Σάμουελ Χάνεμαν (Christian Friedrich Samuel Hahnemann, (10 Απριλίου 1755 – 2 Ιουλίου 1843) ήταν Γερμανός ιατρός, γνωστός ως ιδρυτής της ομοιοπαθητικής. Οι έρευνές του οδήγησαν τελικά στη θεμελιώδη αρχή της ομοιοπαθητικής, σύμφωνα με την οποία «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια» (λατ. similia similibus curantur), προτείνοντας πως οι ασθένειες θεραπεύονται με τη χορήγηση φαρμάκων που όταν χορηγούνται σε υγιείς οργανισμούς προκαλούν τα ίδια συμπτώματα με αυτά των ασθενειών.
Γνωστοποίησε για πρώτη φορά την «αρχή των ομοίων» σε δημοσίευση του 1796.

 
 

Διαφορετικότητα στην θεραπευτική προσέγγιση της κεφαλαλγίας στην Ομοιοπαθητική Ιατρική

Περίληψη ομιλίας στο 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας
7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας
 
Τίτλος Ομιλίας:
Διαφορετικότητα στην θεραπευτική προσέγγιση της κεφαλαλγίας
στην Ομοιοπαθητική Ιατρική
 
Ομιλητής:
Σπύρος Κυβέλλος, Ιατρός,
Γενικός Γραμματέας Έρευνας Διεθνούς Ακαδημίας Κλασσικής Ομοιοπαθητικής,
Επιστ.Συνεργ. Ιατρείου Κεφαλαλγίας, Γεν.Νος.Αθ. «Γ.Γεννηματάς»
 
  Περίληψη :
 
Η Ομοιοπαθητική θεραπεία έχει σαν βασική αρχή τη χορήγηση κάθε φορά, σε κάθε διαφορετικό ασθενή ενός εξατομικευμένου φαρμάκου, που στα πειράματα απόδειξης (Provings, HomeopathicPathogeneticalTrials), έχει στατιστικά φανεί ότι παράγει, σε υγιείς οργανισμούς, μία τεχνητή νόσο με τη μέγιστη δυνατή ομοιότητα συμπτωμάτων, με αυτή που καλείται εξατομικευμένα να θεραπεύσει. Η αρχή αυτή, γνωστή ήδη από την Ιπποκρατική Ιατρική, μελετήθηκε σαν ολοκληρωμένο θεραπευτικό σύστημα από τον Γερμανό Ιατρό SamuelHahnemann στα τέλη του 18ου αιώνα.  Η εφαρμογή της Κλασσικής Ομοιοπαθητικής, προϋποθέτει, η ομοιότητα αυτή να αφορά ταυτόχρονα τα σωματικά και τα ψυχικά συμπτώματα –χαρακτηριστικά του ασθενούς, ώστε να απευθύνεται στην νευρο-ενδόκρινο-ανοσολογική εικόνα του κάθε ασθενούς τη στιγμή της χορήγησης. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα,, προέρχονται κυρίως από το φυτικό και το ορυκτό βασίλειο, επιδέχονται δε μίας επεξεργασίας υπερ-αραίωσης και κρούσης για να πάρουν την τελική φαρμακοτεχνική τους μορφή. Ανήκουν σύμφωνα με νόμο του κράτους στα γαληνικά σκευάσματα.
Πλήθος ιατρικών μελετών που αφορούν την Ομοιοπαθητική θεραπεία, έχουν δημοσιευτεί τόσο σε ομοιοπαθητικά όσο και σε κλασσικά ιατρικά περιοδικά, μερικά από αυτά από τα πλέον έγκυρα. Ευρίσκονται 3351 αναφορές για την Ομοιοπαθητική, στη ιατρική βιβλιοθήκη του διαδικτύου  PubMed αυτή τη στιγμή. Μεταξύ των εγκυροτέρων υπάρχουν και Μετα-αναλύσεις με θετικά αποτελέσματα για τη θεραπευτική δράση της Ομοιοπαθητικής.
      Σχετικά με τη δράση της Ομοιοπαθητικής θεραπείας στην κεφαλαλγία, υπάρχουν λίγες δημοσιευμένες μελέτες. Από τα αποτελέσματα των μελετών αυτών, προκύπτει το συμπέρασμα ότι ενώ σε κάποιες μελέτες φαίνεται μία θεραπευτική δράση της Ομοιοπαθητικής στις κεφαλαλγίες, σε άλλες αντίστοιχα αποτελέσματα δεν μπορούν να επαναληφθούν. Βασικός λόγος αυτής της αντίθεσης είναι η διαφορετική μεθοδολογία που ακολουθείται κάθε φορά για τη διεξαγωγή μίας μελέτης. Λόγω της ιδιαιτερότητας της εξατομικευμένης θεραπείας της Ομοιοπαθητικής- ένα φάρμακο για κάθε ασθενή κάθε φορά- η διεξαγωγή ενός κλασσικού διπλού τυφλού πειράματος σύγκρισης δύο φαρμάκων μεταξύ τους και με placebo, είναι εξαιρετικά δύσκολη, ενώ πιο δόκιμη θεωρείται η σύγκριση θεραπευτικών συστημάτων. Μερικοί από τους βασικούς κανόνες που  πρέπει να συνυπολογίζονται κατά τη σύνταξη ενός ερευνητικού πρωτοκόλλου για την κλασσική Ομοιοπαθητική, είναι η δυνατότητα ευρείας χορήγησης, ενός κάθε φορά διαφορετικού φαρμακευτικού σκευάσματος για κάθε ασθενή, η πρόβλεψη για την καταγραφή του φαινόμενου της θεραπευτικής κρίσης των συμπτωμάτων του ασθενούς, που είναι χαρακτηριστική στην εξατομικευμένη Ομοιοπαθητική θεραπεία, η πρόβλεψη για την καταγραφή του φαινόμενου της επανεμφάνισης παλαιότερων χρονικά προδιαθέσεων του ασθενούς (π.χ. επανεμφάνιση εκζέματος της παιδικής ηλικίας ή λοιμώξεων του ατομικού αναμνηστικού του ασθενούς) καθώς και πρόβλεψη για την αποκλειστική ομοιοπαθητική αντιμετώπισή των, ώστε να ευοδώνεται η συνολική ομοιοπαθητική θεραπεία του ασθενούς χωρίς την παρεμβολή άλλων φαρμάκων καθώς και  η πρόβλεψη μακρού χρόνου παρακολούθησης των υπό μελέτη ασθενών, ιδιαίτερα αυτών με ιστορικό χρόνιας κεφαλαλγίας, διότι η συνύπαρξη κλασσικών φαρμάκων και η αδυναμία απότομης διακοπής των, αδυνατίζει τη δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
Τίποτα από τα  παραπάνω δεν είχε προβλεφθεί στην διπλή τυφλή μελέτη του Whitmarsh και συνεργατών, για τη προφυλακτική δράση της Ομοιοπαθητικής στην ημικρανία που δημοσιεύτηκε το 1997 στο περιοδικό “Cephalalgia” με αποτέλεσμα τη εξαγωγή αντιφατικών συμπερασμάτων. Για παράδειγμα η μη πρόβλεψη της καταγραφής του φαινόμενου της αρχικής θεραπευτική κρίσης των ασθενών που πήραν Ομοιοπαθητική αγωγή, οδήγησε στο «παράδοξο» συμπέρασμα, ότι οι ασθενείς αυτοί είχαν περισσότερη ανάγκη έκτακτης αναλγητικής αγωγής από την ομάδα placebo, γεγονός παράδοξο για τους  κλασσικούς συναδέλφους, λογικό δε για τους γνώστες, εφόσον ευρίσκονταν υπό θεραπευτική κρίση  η οποία αφενός κατεστάλη, αφετέρου δεν καταγράφηκε ποτέ.  Η μελέτη αυτή  οδήγησε σε ισχυρό επιστημονικό διάλογο μέσα από τις σελίδες πολλών άλλων ιατρικών περιοδικών την εποχή εκείνη.
            Στο ιατρείο Κεφαλαλγίας του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γ.Γεννηματάς», παρέχεται η δυνατότητα χορήγησης Ομοιοπαθητικής θεραπείας στους κεφαλαλγικούς ασθενείς από το 2004. Συνολικά έχει χορηγηθεί αγωγή σε 223 ασθενείς. Τα πρώτα αποτελέσματα προοπτικής μελέτης της θεραπευτικής δράσης της Ομοιοπαθητικής σε ασθενείς με ημικρανία, ήταν λίαν θετικά και παρουσιάστηκαν στο στο 8ο Συνέδριο Κεφαλαλγίας που οργανώθηκε από το EuropeanHeadacheFederation-EHF, στη Βαλέντσια 26-29 Απριλίου 2006, ενώ αποτελέσματα μεγαλύτερου δείγματος ασθενών παρουσιάστηκαν στο  διεθνές συνέδριο με συνεργασία του Ευρωπαϊκού οργανισμού Κεφαλαλγίας «EuropeanHeadacheFederation» και του διεθνούς συνδέσμου Ημικρανίας  «TheMigrainetrust» στις αρχές Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους 2008, στο Λονδίνο και δημοσιευτήκαν στο τεύχος του περιοδικού «Cephalalgia»  με τίτλο:
Kivellos, S ; Papilas, K ; Karageorgiou, K ; Vithoulkas, G. Cephalalgia29(1):107, January 2009. Observational prospective study of homeopathic treatment in patients with migraine. Headache Clinic “G.Gennimatas” Athens General Hospital, International Academy of Classical Homeopathy
Ενδεικτική βιβλιογραφία
  1. WhitmarshTE, Coleston-ShieldsDM, SteinerTJ.Double-blind randomized placebo-controlled study of homoeopathic prophylaxis of migraine.
    Cephalalgia. 1997 Aug;17(5):600-4.
 
      2.   Straumsheim P, Borchgrevink C, Mowinckel P, Kierulf H, Hafslund O.   Homeopathic treatment of migraine: a double blind, placebo controlled t    rial of 68 patients [see comment]Br Homeopath J. 2000 Jan;89(1):4-7.
 
3.  
Witt CM, Ludtke R, Baur R, Willich SN Homeopathic medical practice: long-term results of a cohort study with 3981 patients. BMC Public Health. 2005 Nov 3;5:115.
4.   Walach H, Lowes T, Mussbach D, Schamell U, Springer W, Stritzl G, Haag G. The long-term effects of homeopathic treatment of chronic headaches: 1 year follow up. Cephalalgia. 2000 Nov;20(9):835-7
5.   Walach H, Haag Homeopathy in headaches. A review G. Schmerz. 1996 Jun 17;10(3):156-62.
6. Vithoulkas G. Homeopathic treatment of chronic headache: a critique. Homeopathy. 2002 Jan;91(1):32-4.
7. Vithoulkas G. Debate: homeopathy and chronic headache.
Homeopathy. 2002 Jul;91(3):186-8; author reply 189-90.
8. Oberbaum M. Debate: homeopathy and chronic headache. Homeopathy. 2002 Jul;91(3):188-9;
9. Walach H, Lowes T, Mussbach D, Schamell U, Springer W, Stritzl G, Haag G. The long-term effects of homeopathic treatment of chronic headaches: 1 year follow up.Cephalalgia. 2000 Nov;20(9):835-7.
10. Massiou H. [Prophylactic treatments of migraine]
Rev Neurol (Paris). 2000;156 Suppl 4:4S79-86. Review.
French.
11. Ernst E.Homeopathic prophylaxis of headaches and migraine? A systematic review.
J Pain Symptom Manage. 1999 Nov;18(5):353-7.
12. Vernon H, McDermaid CS, Hagino C. Systematic review of randomized clinical trials of complementary/alternative therapies in the treatment of tension-type and cervicogenic headache.
Complement Ther Med. 1999 Sep;7(3):142-55. Review.
13. Whitmarsh T. Evidence in complementary and alternative therapies: lessons from clinical trials of homeopathy in headache.
J Altern Complement Med. 1997 Winter;3(4):307-10.
14. Whitmarsh TE. When conventional treatment is not enough: a case of migraine without aura responding to homeopathy.
J Altern Complement Med. 1997 Summer;3(2):159-62.
 
 
 
 
 
 
11. Ernst E.Homeopathic prophylaxis of headaches and migraine? A systematic review.
J Pain Symptom Manage. 1999 Nov;18(5):353-7.
12. Vernon H, McDermaid CS, Hagino C. Systematic review of randomized clinical trials of complementary/alternative therapies in the treatment of tension-type and cervicogenic headache.
Complement Ther Med. 1999 Sep;7(3):142-55. Review.
13. Whitmarsh T. Evidence in complementary and alternative therapies: lessons from clinical trials of homeopathy in headache.
J Altern Complement Med. 1997 Winter;3(4):307-10.
14. Whitmarsh TE. When conventional treatment is not enough: a case of migraine without aura responding to homeopathy.
J Altern Complement Med. 1997 Summer;3(2):159-62.

  

© Σπύρος Α. Κυβέλλος Ιατρός Ομοιοπαθητικός,powered by: design obsession