Samuel Hahnemann

Ο Δρ Samuel Christian Frederic Hahnemann δημιούργησε τις βασικές αρχές της ομοιοπαθητικής από τις Ελληνικές λέξεις "όμοιο" και "πάθος".

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης (Κως 460 π.Χ. - Λάρισα 377 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός και θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και το φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες.

 
 

 

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης δεν είναι μόνο ο θεμελιωτής της Ιατρικής, αλλά και βαθύς φιλόσοφος και ανθρωπιστής.

Σάμουελ Χάνεμαν

Ο Κρίστιαν Φρίντριχ Σάμουελ Χάνεμαν (Christian Friedrich Samuel Hahnemann, (10 Απριλίου 1755 – 2 Ιουλίου 1843) ήταν Γερμανός ιατρός, γνωστός ως ιδρυτής της ομοιοπαθητικής. Οι έρευνές του οδήγησαν τελικά στη θεμελιώδη αρχή της ομοιοπαθητικής, σύμφωνα με την οποία «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια» (λατ. similia similibus curantur), προτείνοντας πως οι ασθένειες θεραπεύονται με τη χορήγηση φαρμάκων που όταν χορηγούνται σε υγιείς οργανισμούς προκαλούν τα ίδια συμπτώματα με αυτά των ασθενειών.
Γνωστοποίησε για πρώτη φορά την «αρχή των ομοίων» σε δημοσίευση του 1796.

 
 

Πραγματικά υγιής οργανισμός σύμφωνα με την Ομοιοπαθητική Ιατρική

Στην καθημερινή μας ζωή έχουμε ταυτίσει την έννοια της υγείας μας με την έλλειψη συμπτωμάτων. Η χορήγηση σκευασμάτων που καταστέλλουν τα συμπτώματα είναι ένα καθημερινό φαινόμενο. Όμως για να έχουμε μία πλήρη επίγνωση των θεραπειών που χρησιμοποιούμε, θα πρέπει να αναλογιστούμε καταρχήν, ποια είναι η σημασία των συμπτωμάτων για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Ο ορισμός του συμπτώματος για τον μέσο ασθενή έχει ταυτιστεί με την ένδειξη ύπαρξης μίας νόσου. Έτσι η καταστολή του συμπτώματος θεωρείται ότι οδηγεί στην καταστολή της νόσου. Είναι όμως πραγματικά έτσι; Και γιατί συνήθως μιλούμε για θεραπεία αλλά σπάνια για ίαση;

Το σύμπτωμα δεν προέρχεται από τη νόσο αλλά από τον οργανισμό. Είναι ένδειξη της αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος ενάντια στη νόσο. Είναι μία ένδειξη της προσπάθειας που κάνει ο οργανισμός να επιβιώσει, δημιουργώντας νέες μεταβολικές και ανοσολογικές συνθήκες ώστε να αυξηθεί η αντιδραστική του ικανότητα. Ο οργανισμός αντιλαμβανόμενος τις νέες του ανάγκες υπό την επίδραση ενός νοσογόνου παράγοντα, αυτό-τροποποιείται και αυτό-οργανώνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πιο μάχιμος. Το τίμημα για αυτήν την αυτό-οργάνωση είναι η επώδυνη βίωση των συμπτωμάτων.
Γίνεται εύκολα φανερό, με την παραπάνω γνώση, ότι η θεραπεία της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, που στηρίζεται στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού, είναι απόλυτα επιστημονική και ορθολογιστική. Στην πραγματικότητα, με την Ομοιοπαθητική δεν ενισχύουμε τα συμπτώματα, αλλά τον οργανισμό ώστε να φτάσει σε εκείνη την κατάσταση αυτό-ίασης ώστε να μην τα χρειάζεται πλέον. Σε αυτά τα πλαίσια της βοήθειας που δίνουμε με τα ομοιοπαθητικά φάρμακα στον ανθρώπινο οργανισμό, υπάρχουν κάποιες φορές θετικές αντιδράσεις- ποτέ όμως παρενέργειες- που υποδηλώνουν την σωστή αντίδραση του οργανισμού. Για παράδειγμα σε θεραπεία κεφαλαλγιών, μπορεί ο ασθενής να παρουσιάσει έξαρση του πόνου για λίγο, και μετά ίαση. Το ίδιο συμβαίνει με τα χρόνια δερματικά νοσήματα που παρουσιάζουν θεραπευτική έξαρση και μετά βελτίωση.
Ας δούμε ένα ακόμα παράδειγμα. Τα παιδιά με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή και ιδιαίτερα αυτά με αυτισμό, χάνουν σταδιακά την ικανότητά τους να αρρωσταίνουν από οξείες λοιμώξεις και να κάνουν υψηλό πυρετό. Το φαινόμενο που παρατηρείται είναι ότι όσο πιο σοβαρά τα συμπτώματα του αυτισμού σε ένα παιδί, τόσο λιγότερο πυρετό μπορεί να ανεβάσει, υποδηλώνει ότι η νόσος έχει ανοσολογική βάση, όπως υποδεικνύουν πολλές δημοσιευμένες μελέτες. Παρατηρείται δε βελτίωση στα αυτιστικά συμπτώματα εάν μετά την ομοιοπαθητική θεραπεία, τα παιδιά ανακτήσουν την ικανότητα του οργανισμού τους να ανεβάζουν υψηλό πυρετό.
Η βαθύτερη προσέγγιση της έννοιας της Ανθρώπινης Υγείας
έχει εκφραστεί με τον αρτιότερο μέχρι σήμερα τρόπο, σε παγκόσμιο επίπεδο, από τη συγκλονιστικότερη προσέγγιση της υγείας που έχει περιγραφεί ποτέ. Πρόκειται για τον Ορισμό της Υγείας, έτσι όπως διατυπώθηκε από τον Καθηγητή Γεώργιο Βυθούλκα, βραβευμένο με το εναλλακτικό βραβείο Νόμπελ το 1996.
Η ιδανική Υγεία ορίζεται ως:

  • Ελευθερία από τον πόνο  σε Σωματικό επίπεδο, που οδηγεί σε κατάσταση Σωματικής ευεξίας.
  • Ελευθερία από τα πάθη  σε Συναισθηματικό επίπεδο που οδηγεί σε κατάσταση Δυναμικής ηρεμίας.
  • Ελευθερία από τον εγωισμό  σε Διανοητικό επίπεδο, που οδηγεί σε μία κατάσταση Ενοποίησης με την Αλήθεια.

Μονάδα μέτρησης της ανθρώπινης υγείας είναι:
Ο βαθμός της Δημιουργικότητας, ισοδύναμα για το καλό του ατόμου και για το καλό του συνόλου.

Πρόκειται, αναμφισβήτητα για τον αρτιότερο ορισμό για την ανθρώπινη υγεία που έχει διατυπωθεί μέχρι σήμερα. Είναι η πρώτη φορά που η υγεία, ορίζεται και στα τρία επίπεδα του ανθρώπινου οργανισμού, με σαφείς παραμέτρους σε κάθε επίπεδο.
Εάν ένας ορισμός Υγείας, σαν και αυτόν, περιέχει τέτοια στοιχεία αλήθειας, το γεγονός ότι διατυπώθηκε από τον πιο εμπνευσμένο σύγχρονο Ομοιοπαθητικό, υποδηλώνει επίσης και μία ακόμα αλήθεια.
 Από τη στιγμή που η Ομοιοπαθητική Ιατρική μπορεί πραγματικά να βοηθήσει τον άνθρωπο να κατακτήσει αυτήν την Υγεία, και με αυτή τη μονάδα μέτρησης όπως διατυπώνεται στον ορισμό, τότε η κοινωνική της προσφορά της είναι κάτι παραπάνω από ανεκτίμητη.

Σπύρος Α.Κυβέλλος
Ιατρός Ομοιοπαθητικός
Γ.Γ.Έρευνας Διεθνούς Ακαδημίας Κλασσικής Ομοιοπαθητικής

© Σπύρος Α. Κυβέλλος Ιατρός Ομοιοπαθητικός,powered by: design obsession