Samuel Hahnemann

Ο Δρ Samuel Christian Frederic Hahnemann δημιούργησε τις βασικές αρχές της ομοιοπαθητικής από τις Ελληνικές λέξεις "όμοιο" και "πάθος".

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης (Κως 460 π.Χ. - Λάρισα 377 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός και θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και το φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες.

 
 

 

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης δεν είναι μόνο ο θεμελιωτής της Ιατρικής, αλλά και βαθύς φιλόσοφος και ανθρωπιστής.

Σάμουελ Χάνεμαν

Ο Κρίστιαν Φρίντριχ Σάμουελ Χάνεμαν (Christian Friedrich Samuel Hahnemann, (10 Απριλίου 1755 – 2 Ιουλίου 1843) ήταν Γερμανός ιατρός, γνωστός ως ιδρυτής της ομοιοπαθητικής. Οι έρευνές του οδήγησαν τελικά στη θεμελιώδη αρχή της ομοιοπαθητικής, σύμφωνα με την οποία «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια» (λατ. similia similibus curantur), προτείνοντας πως οι ασθένειες θεραπεύονται με τη χορήγηση φαρμάκων που όταν χορηγούνται σε υγιείς οργανισμούς προκαλούν τα ίδια συμπτώματα με αυτά των ασθενειών.
Γνωστοποίησε για πρώτη φορά την «αρχή των ομοίων» σε δημοσίευση του 1796.

 
 

Η Ραϊχική ψυχοθεραπευτική προσέγγιση

Παπαντώνης Νικόλαος, BSc, MA, MSc, ψυχολόγος-οργονοθεραπευτής

Η Ραϊχική ψυχοθεραπευτική προσέγγιση

Ο Βίλχελμ Ράιχ (1897-1957) ήταν ένας Αυστριακός ψυχίατρος και φυσικός επιστήμονας.  Ιδιοφυής επιστήμονας, με ανατρεπτικό έργο τεραστίων διαστάσεων, έζησε μια θυελλώδη ζωή προκαλώντας πλήθος αντιδράσεων. Είχε το θλιβερό “προνόμιο” τα βιβλία του να καούν τρείς φορές : στη ναζιστική Γερμανία, στη σταλινική ΕΣΣΔ και τέλος στις ΗΠΑ, όπου και τελικά απεβίωσε σε μια ομοσπονδιακή φυλακή.

Ξεκίνησε σαν διαπρεπής μαθητής του Φρόυντ, διαφοροποιήθηκε όμως στη συνέχεια από την κλασσική φροϋδική ψυχανάλυση και εισήγαγε τη δική του ψυχοθεραπευτική προσέγγιση την οποία ονόμασε αρχικά νευροφυτοθεραπεία και κατόπιν οργονοθεραπεία. Οι καινοτομίες που εισήγαγε ο Ράιχ στην ψυχοθεραπεία είναι αρκετές: Αποκατέστησε την οπτική επαφή ανάμεσα σε θεραπευτή και θεραπευόμενο. Αντικατέστησε τη μεταφορική έννοια της φροϋδικής λίμπιντο με την οργόνη, μια φυσική, πραγματική ενέργεια που ρέει στο ανθρώπινο σώμα και παντού στο σύμπαν. Εισήγαγε την τεχνική της ανάλυσης του χαρακτήρα ως μέσο αναγνώρισης των χρησιμοποιούμενων αμυνών και αντιστάσεων. Εισήγαγε την έννοια της θωράκισης, δηλ. το σύνολο των αμυνών και μηχανισμών που εμποδίζουν την ελεύθερη ροή της οργόνης στο σώμα και που εμφανίζονται τόσο στο χαρακτήρα, με τη μορφή επαναλαμβανόμενων συμπεριφορικών μοτίβων και σκέψεων, όσο και στο σώμα με τη μορφή χρόνιων μυϊκών ακαμψιών και συσπάσεων. Ήταν ο πρώτος που έβαλε τη σωματική διάσταση στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία, προτείνοντας θεραπευτικές παρεμβάσεις με αναπνοές, πιέσεις σε μύες και φυσικές κινήσεις σαν μέσα για τη χαλάρωση της θωράκισης και την αποδέσμευση καταπιεσμένων και ανέκφραστων συναισθημάτων.

Μέσα από αυτές τις καινοτομίες εισήγαγε τη δική του θεραπευτική πρόταση η οποία βλέπει τον άνθρωπο μέσα από την ενότητα ψυχής και σώματος και δουλεύει παράλληλα και στα δυο αυτά επίπεδα. Ο στόχος είναι μέσα από το λύσιμο της θωράκισης να απελευθερωθεί η ροή της ενέργειας στο σώμα, στον εγκέφαλο και στον χαρακτήρα, να αποκατασταθεί ο παλμός της και ο άνθρωπος να βιώσει ικανοποίηση,  ελευθερία και ασφάλεια.

Η θωράκιση είναι ένας αυτό-προστατευτικός μηχανισμός τον οποίο ο άνθρωπος  είχε  ισχυρό λόγο για να τον εντάξει στη δομή του. Προβλήματα στην ανατροφή, ελλιπής  κάλυψη συναισθηματικών αναγκών, διάφορες τραυματικές εμπειρίες ανάγκασαν το άτομο να θωρακιστεί για να τα βγάλει πέρα. Το αποτέλεσμα της θωράκισης είναι ρηχή και εμποδισμένη αναπνοή, μυϊκές εντάσεις στο σώμα, διαταραχές στη βίωση και έκφραση συγκινήσεων και σταθερά επαναλαμβανόμενοι άκαμπτοι τρόποι σκέψης και συμπεριφοράς. Τα μοτίβα αυτά δημιουργήθηκαν στο παρελθόν για να προσφέρουν προστασία και ασφάλεια, με το πέρασμα όμως των χρόνων περιόρισαν την ικανότητα του ανθρώπου για ζωντανές και ευέλικτες συγκινήσεις, σκέψεις και συμπεριφορές, στοιχεία απαραίτητα για να ζήσει κανείς μια πλήρη και ικανοποιητική ζωή. Η θωράκιση  παγιδεύει λοιπόν τον άνθρωπο σε μοτίβα ζωής που δεν προσφέρουν ικανοποίηση. Ο Ράιχ είδε ότι η θωράκιση εμποδίζει τη ροή και τον παλμό της οργόνης στο σώμα, κάτι που οδηγεί στην εμφάνιση ψυχοσωματικών συμπτωμάτων και διαταραχών.  Για να αποκατασταθεί η ελευθερία και να επιτευχθεί η ικανοποίηση χρειάζεται να αφαιρέσουμε τα μπλοκαρίσματα αυτά και να επιτρέψουμε στην ενέργεια να κινείται και να πάλλεται ελεύθερα. Άλλωστε οι συγκινήσεις προκαλούνται από την κίνηση της ενέργειας (συν + κίνηση). Όταν η κίνηση της ενέργειας μπλοκάρεται, τότε μπλοκάρονται και οι συγκινήσεις.

Ο στόχος λοιπόν της ραϊχικής οργονοθεραπείας είναι να μειώσει τη συγκινησιακή δυσφορία και διαταραχή μέσα από τη συστηματική αναγνώριση και μείωση των μοτίβων θωράκισης. Η θωράκιση εκδηλώνεται τόσο σε επίπεδο χαρακτήρα (τρόπος σκέψης, πεποιθήσεις  και στάσεις, διαπροσωπική συμπεριφορά) όσο και επίπεδο σώματος (τρόπος αναπνοής, στάση σώματος, μυϊκές εντάσεις και ακαμψίες). Η σταδιακή εξάλειψη της θωράκισης του χαρακτήρα γίνεται με συζητήσεις ανάμεσα σε θεραπευτή και θεραπευόμενο, όπου πρώτα αναγνωρίζονται, αναδεικνύονται  και επισημαίνονται τα αυτόματα μοτίβα στο επίπεδο της σκέψης και συμπεριφοράς, ο ρόλος που υπηρετούν και οι λόγοι που εγκαθιδρύθηκαν. Στη συνέχεια τα μοτίβα αυτά επαναξιολογούνται στο  νέο φως του “εδώ και τώρα”, αμφισβητούνται και ξεκινάει ο πειραματισμός με νέους πιο ελεύθερους τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς, που βρίσκονται πιο κοντά στην πραγματική φύση του ανθρώπου, στον πυρήνα του. Παράλληλα η σταδιακή χαλάρωση της σωματικής θωράκισης γίνεται με θεραπευτικές παρεμβάσεις στο σώμα που στοχεύουν στην αύξηση της επαφής με τα συναισθήματα και τις συγκινήσεις. Τέτοιες παρεμβάσεις είναι φυσικές αναπνοές με σκοπό την πλήρη και ανεμπόδιστη αναπνοή, τεχνικές κινητοποίησης των ματιών και του εγκεφάλου, η αναγνώριση και συνειδητοποίηση των μυϊκών εντάσεων και της σχέσης τους με μπλοκαρισμένα συναισθήματα, η ενθάρρυνση της έκφρασης των καταπιεσμένων συναισθημάτων μέσω φυσικών κινήσεων, άμεσης πίεσης πάνω σε μύες και της απελευθέρωσης της εκεί δεσμευμένης-μπλοκαρισμένης ενέργειας.  

Συνοψίζοντας, η ραϊχική θεραπεία (οργονοθεραπεία) είναι ουσιαστικά μια διαδικασία συγκινησιακής επανεκπαίδευσης. Είναι μια διαδικασία όπου ο θεραπευόμενος ξεκινάει να αντιλαμβάνεται, να αναγνωρίζει, να συνειδητοποιεί και να αισθάνεται το πώς παρεμποδίζει την αυθόρμητη έκφραση της ενέργειας του. Το πώς παγιδεύει τον εαυτό του - το σώμα του, τις σκέψεις του και την συμπεριφορά του - σε απαρχαιωμένους τρόπους που του προσέφεραν στο παρελθόν προστασία και ασφάλεια. Και το πώς τελικά το αποτέλεσμα είναι να υποφέρει από συγκινησιακή δυσφορία. Είναι μια διαδικασία, όπου μέσα από την ασφαλή και συμμαχική σχέση με τον θεραπευτή, αρχίζει να ανοίγεται σε νέους τρόπους αναπνοής, κίνησης, σκέψης και συμπεριφοράς, αντικαθιστώντας την ψευδο-ασφάλεια του παρελθόντος με μια πραγματική ασφάλεια εδραιωμένη στο εδώ και τώρα, στην ικανότητα του να αισθάνεται, να εκφράζεται και να δρα μέσα από τον ζωντανό, συγκινησιακό ενεργειακό του πυρήνα. Είναι μια ζωντανή θεραπεία που σκοπό έχει να επαναφέρει, να ενισχύσει και να απελευθερώσει τις δυνάμεις της Ζωής, της Ελευθερίας και της Χαράς που υπάρχουν μέσα σε κάθε άνθρωπο, δεσμευμένες και παγιδευμένες μέσα σε άκαμπτες δομές χαρακτήρα και σώματος.

Παπαντώνης Νικόλαος, BSc, MA, MSc, ψυχολόγος-οργονοθεραπευτής

 

© Σπύρος Α. Κυβέλλος Ιατρός Ομοιοπαθητικός,powered by: design obsession