Samuel Hahnemann

Ο Δρ Samuel Christian Frederic Hahnemann δημιούργησε τις βασικές αρχές της ομοιοπαθητικής από τις Ελληνικές λέξεις "όμοιο" και "πάθος".

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης (Κως 460 π.Χ. - Λάρισα 377 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός και θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και το φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες.

 
 

 

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης δεν είναι μόνο ο θεμελιωτής της Ιατρικής, αλλά και βαθύς φιλόσοφος και ανθρωπιστής.

Σάμουελ Χάνεμαν

Ο Κρίστιαν Φρίντριχ Σάμουελ Χάνεμαν (Christian Friedrich Samuel Hahnemann, (10 Απριλίου 1755 – 2 Ιουλίου 1843) ήταν Γερμανός ιατρός, γνωστός ως ιδρυτής της ομοιοπαθητικής. Οι έρευνές του οδήγησαν τελικά στη θεμελιώδη αρχή της ομοιοπαθητικής, σύμφωνα με την οποία «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια» (λατ. similia similibus curantur), προτείνοντας πως οι ασθένειες θεραπεύονται με τη χορήγηση φαρμάκων που όταν χορηγούνται σε υγιείς οργανισμούς προκαλούν τα ίδια συμπτώματα με αυτά των ασθενειών.
Γνωστοποίησε για πρώτη φορά την «αρχή των ομοίων» σε δημοσίευση του 1796.

 
 

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ. ΣΥΖΗΤΗΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΙΑΤΡΟ ΣΑΣ.

 Είμαστε υποχρεωμένοι να επιστήσουμε την προσοχή στους ασθενείς, που απευθύνονται στην Ομοιοπαθητική αναζητώντας θεραπεία, σχετικά με την εμφάνιση φαινομένων παραποίησης των βασικών αρχών άσκησης της. Η βασική αρχή της Ομοιοπαθητικής, που εξασφαλίζει και το βέλτιστο της αποτελεσματικότητας της θεραπείας, είναι η χορήγηση ενός και μόνο Ομοιοπαθητικού φαρμακευτικού σκευάσματος κάθε φορά για κάθε ασθενή. Όλες οι δημοσιευμένες μελέτες που απέδειξαν ισχυρά θεραπευτικά αποτελέσματα σε διαφορετικά νοσήματα, βασίστηκαν σε αυτήν την αρχή του ενός και μόνο φαρμάκου. Αυτό επιστημονικά τεκμηριώνεται και από το γεγονός ότι ακόμα και η σύνθετή παθολογία του κάθε ασθενούς, συνιστά μία ολότητα βάσει της επιστήμης της Ψυχο-Νευρο-Ανοσολογίας, η οποία προσεγγίζει αρκετά την ομοιοπαθητική θεώρηση. Η επίπονη και δύσκολη προσπάθεια του Ομοιοπαθητικού ιατρού που σέβεται την επιστήμη του, είναι να ανακαλύψει με ένα σύνθετο ιστορικό, και να χορηγήσει τελικά στον ασθενή , ένα και μόνο φάρμακο που θα διεγείρει τον ανοσοποιητικό του μηχανισμό προς την «όμοια» σωστή κατεύθυνση αντίδρασης στο νοσογόνο ερέθισμα. Αυτός και ο λόγος της συχνής εμφάνισης του φαινομένου της αρχικής θεραπευτική έξαρσης των συμπτωμάτων του ασθενούς, καθώς και η επανεμφάνιση παλαιότερων κατεσταλμένων προδιαθέσεων του ασθενούς, ενδείξεις θετικές και αποδεικτικές της κινητοποίησης του ανοσοποιητικού. Ως εκ τούτου, προκύπτει και η απόλυτη αναγκαιότητα του να είναι ο Ομοιοπαθητικός παράλληλα και ιατρός, με άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος.

 

Τελευταία έχουν κάνει την εμφάνιση τους και στην χώρα μας, φαινόμενα παραποίησης αυτής της αρχής του ενός και μόνο φαρμάκου κάθε φορά για κάθε ασθενή ξεχωριστά, αντανακλώντας αντίστοιχα φαινόμενα ομοιοπαθητικής πολυφαρμακίας σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, που οδήγησαν τελικά στην υποτίμηση και στον ευτελισμό των πραγματικών θεραπευτικών δυνατοτήτων της Ομοιοπαθητικής. Κυκλοφορούν πλέον και στην χώρα μας σκευάσματα με πολλά ομοιοπαθητικά φάρμακα μαζί , που υποτίθεται απευθύνονται σε κάποιο νόσημα και όχι στον κάθε ασθενή ξεχωριστά. Η τάση αυτή βρίσκει ευήκοα ώτα σε ιατρούς, οι οποίοι έχουν την αίσθηση ότι έτσι , χωρίς μελέτη και σπουδή πάνω στην δύσκολη αυτή επιστήμη, θα ικανοποιήσουν την ζήτηση ομοιοπαθητικής θεραπείας από τους ασθενείς. Προωθείται δηλαδή μία εύκολη και χωρίς επιστημονικές βάσεις ομοιοπαθητική συνταγογράφηση πολυφαρμακίας, η οποία αναιρεί τις βασικές αρχές της Ομοιοπαθητικής θεωρίας, από την αρχή της επιστημονικής της ύπαρξης διακοσίων και πλέον ετών.

 

Είμαστε υποχρεωμένοι να ενημερώσουμε τους ασθενείς, ότι η σωστή κλασσική Ομοιοπαθητική άσκηση είναι δύσκολη και απαιτεί την τήρηση των κανόνων της θεωρίας της , σε αντιπαράθεση με την εύκολη, πρόχειρη και άσχετη με τις ανάγκες του ασθενούς συνταγογραφία πολυφαρμακίας. Η προώθηση τέτοιων σκευασμάτων με ευφάνταστα ονόματα, φτάνει στα όρια, αφενός της αστειότητας, διότι Ομοιοπαθητική σημαίνει κατεξοχήν το όμοιο φάρμακο που δεν μπορεί να είναι παρά μόνο ένα, αφετέρου της παραπλάνησης των ασθενών αλλά και των ιατρών που δεν έχουν μελετήσει ούτε τις απλές βασικές αρχές της Ομοιοπαθητικής. Αφήνουμε στον κοινό νου να υποψιαστεί ποιος ή ποιοι ωφελούνται από την προώθηση μίας τέτοιας αναποτελεσματικής Ομοιοπαθητικής, που επιχειρεί να διεισδύσει τόσο στον χώρο των φαρμακείων, όσο και στους επίσημους ιατρικούς φορείς. Πάντως ο μόνος που δεν ωφελείται πραγματικά είναι ο πάσχων πληθυσμός.

 

Ως εκ τούτου, εφιστούμε την προσοχή στους ασθενείς που αναζητούν Ομοιοπαθητική θεραπεία, να απευθύνονται σε ιατρούς, με άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος, οι οποίοι ύστερα από αναλυτικό και διεξοδικό ιστορικό, χορηγούν ένα και μόνο ομοιοπαθητικό σκεύασμα κάθε φορά, που αντιστοιχεί με την πραγματική και μοναδική νευρο-βιολογική εικόνα του ασθενούς την στιγμή της χορήγησης.

© Σπύρος Α. Κυβέλλος Ιατρός Ομοιοπαθητικός,powered by: design obsession