Samuel Hahnemann

Ο Δρ Samuel Christian Frederic Hahnemann δημιούργησε τις βασικές αρχές της ομοιοπαθητικής από τις Ελληνικές λέξεις "όμοιο" και "πάθος".

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης (Κως 460 π.Χ. - Λάρισα 377 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός και θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και το φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες.

 
 

 

Ιπποκράτης ο Κώος

Ο Ιπποκράτης δεν είναι μόνο ο θεμελιωτής της Ιατρικής, αλλά και βαθύς φιλόσοφος και ανθρωπιστής.

Σάμουελ Χάνεμαν

Ο Κρίστιαν Φρίντριχ Σάμουελ Χάνεμαν (Christian Friedrich Samuel Hahnemann, (10 Απριλίου 1755 – 2 Ιουλίου 1843) ήταν Γερμανός ιατρός, γνωστός ως ιδρυτής της ομοιοπαθητικής. Οι έρευνές του οδήγησαν τελικά στη θεμελιώδη αρχή της ομοιοπαθητικής, σύμφωνα με την οποία «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια» (λατ. similia similibus curantur), προτείνοντας πως οι ασθένειες θεραπεύονται με τη χορήγηση φαρμάκων που όταν χορηγούνται σε υγιείς οργανισμούς προκαλούν τα ίδια συμπτώματα με αυτά των ασθενειών.
Γνωστοποίησε για πρώτη φορά την «αρχή των ομοίων» σε δημοσίευση του 1796.

 
 

16ο Επιστημονικό Συνέδριο Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδας 4ο Διεθνές Forum Φοιτητών Ιατρικής και Νέων Ιατρών Ελλάδας

Αθήνα 16-18 Απριλίου 2010

Ομοιοπαθητική Ιατρική.
Σύγχρονα δεδομένα Βασικής -Κλινικής έρευνας και εφαρμογές.

Η Ομοιοπαθητική θεραπεία έχει σαν βασική αρχή τη χορήγηση κάθε φορά, σε κάθε διαφορετικό ασθενή ενός εξατομικευμένου φαρμάκου, που στα πειράματα απόδειξης (Provings, Homeopathic Pathogenetical Trials), έχει στατιστικά φανεί ότι παράγει, σε υγιείς οργανισμούς, μία τεχνητή νόσο με τη μέγιστη δυνατή ομοιότητα συμπτωμάτων, με αυτή που καλείται εξατομικευμένα να θεραπεύσει.

Η αρχή αυτή, γνωστή ήδη από την Ιπποκρατική Ιατρική, μελετήθηκε σαν ολοκληρωμένο θεραπευτικό σύστημα από τον Γερμανό Ιατρό Samuel Hahnemann στα τέλη του 18ου αιώνα(1).  Η εφαρμογή της Κλασσικής Ομοιοπαθητικής, προϋποθέτει, η ομοιότητα αυτή να αφορά ταυτόχρονα τα σωματικά και τα ψυχικά συμπτώματα –χαρακτηριστικά του ασθενούς, ώστε να απευθύνεται στην νευρο-ενδόκρινο-ανοσολογική εικόνα του κάθε ασθενούς τη στιγμή της χορήγησης(2,3). Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα,, προέρχονται κυρίως από το φυτικό και το ορυκτό βασίλειο, επιδέχονται δε μίας επεξεργασίας υπερ-αραίωσης και κρούσης για να πάρουν την τελική φαρμακοτεχνική τους μορφή. Ανήκουν σύμφωνα με νόμο του κράτους στα γαληνικά σκευάσματα.
Πλήθος ιατρικών μελετών βασικής και κλινικής έρευνας που αφορούν την Ομοιοπαθητική θεραπεία, έχουν δημοσιευτεί τόσο σε ομοιοπαθητικά όσο και σε κλασσικά ιατρικά περιοδικά, μερικά από αυτά από τα πλέον έγκυρα. Ευρίσκονται 3500 αναφορές για την Ομοιοπαθητική, στη ιατρική βιβλιοθήκη του διαδικτύου  PubMed αυτή τη στιγμή. Μεταξύ των εγκυροτέρων υπάρχουν και Μετα-αναλύσεις με θετικά αποτελέσματα για τη θεραπευτική δράση της Ομοιοπαθητικής(4-7).
Από τα αποτελέσματα των μελετών βασικής έρευνας προκύπτει σημαντική η συνεισφορά της σύγχρονης διεπιστημονικής προσέγγισης αφού εργασίες που μελετούν τις ιδιότητες των νανοδομών των υδατικών διαλυμάτων, φαίνεται να προσεγγίζουν σε μεγάλο βαθμό τη δράση των ομοιοπαθητικών διαλυμάτων (8-12).
Σε επίπεδο κλινικών μελετών προκύπτει το συμπέρασμα ότι ενώ σε κάποιες μελέτες φαίνεται μία θεραπευτική δράση της Ομοιοπαθητικής σε οξέα και χρόνια νοσήματα, σε άλλες αντίστοιχα αποτελέσματα δεν μπορούν να επαναληφθούν. Βασικός λόγος αυτής της αντίθεσης είναι η διαφορετική μεθοδολογία που ακολουθείται κάθε φορά για τη διεξαγωγή μίας μελέτης. Λόγω της ιδιαιτερότητας της εξατομικευμένης θεραπείας της Ομοιοπαθητικής- ένα φάρμακο για κάθε ασθενή κάθε φορά- η διεξαγωγή ενός κλασσικού διπλού τυφλού πειράματος σύγκρισης δύο φαρμάκων μεταξύ τους και με placebo, είναι εξαιρετικά δύσκολη, ενώ πιο δόκιμη θεωρείται η σύγκριση θεραπευτικών συστημάτων. Μερικοί από τους βασικούς κανόνες που  πρέπει να συνυπολογίζονται κατά τη σύνταξη ενός ερευνητικού πρωτοκόλλου για την κλασσική Ομοιοπαθητική, είναι η δυνατότητα ευρείας χορήγησης, ενός κάθε φορά διαφορετικού φαρμακευτικού σκευάσματος για κάθε ασθενή, η πρόβλεψη για την καταγραφή του φαινόμενου της θεραπευτικής έξαρσης των συμπτωμάτων του ασθενούς, που είναι χαρακτηριστική στην εξατομικευμένη Ομοιοπαθητική θεραπεία, η πρόβλεψη για την καταγραφή του φαινόμενου της επανεμφάνισης παλαιότερων χρονικά προδιαθέσεων του ασθενούς (π.χ. επανεμφάνιση εκζέματος της παιδικής ηλικίας ή λοιμώξεων του ατομικού αναμνηστικού σε ασθενείς με χρόνια νοσήματα που λαμβάνουν Ομοιοπαθητική θεραπεία) καθώς και πρόβλεψη για την αποκλειστική ομοιοπαθητική αντιμετώπισή των, ώστε να ευοδώνεται η συνολική ομοιοπαθητική θεραπεία του ασθενούς χωρίς την παρεμβολή άλλων φαρμάκων καθώς και  η πρόβλεψη μακρού χρόνου παρακολούθησης των υπό μελέτη ασθενών, ιδιαίτερα αυτών με ιστορικό χρονίων νοσημάτων, διότι η συνύπαρξη κλασσικών φαρμάκων και η αδυναμία απότομης διακοπής των, αδυνατίζει τη δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων. (13-17)
Στο ιατρείο Κεφαλαλγίας του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γ.Γεννηματάς», παρέχεται η δυνατότητα χορήγησης Ομοιοπαθητικής θεραπείας στους κεφαλαλγικούς ασθενείς από το 2004. Συνολικά έχει χορηγηθεί αγωγή σε 243 ασθενείς. Τα πρώτα αποτελέσματα προοπτικής μελέτης της θεραπευτικής δράσης της Ομοιοπαθητικής σε ασθενείς με ημικρανία, ήταν λίαν θετικά και παρουσιάστηκαν στο στο 8ο Συνέδριο Κεφαλαλγίας που οργανώθηκε από το European Headache Federation-EHF, στη Βαλέντσια 26-29 Απριλίου 2006, ενώ αποτελέσματα μεγαλύτερου δείγματος ασθενών παρουσιάστηκαν στο  διεθνές συνέδριο με συνεργασία του Ευρωπαϊκού οργανισμού Κεφαλαλγίας «European Headache Federation» και του διεθνούς συνδέσμου Ημικρανίας  «The Migraine trust» στις αρχές Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους 2008, στο Λονδίνο και δημοσιευτήκαν στο τεύχος του περιοδικού «Cephalalgia»  με τίτλο:Kivellos, S ; Papilas, K ; Karageorgiou, K ; Vithoulkas, G. Cephalalgia 29(1):107, January 2009. Observational prospective study of homeopathic treatment in patients with migraine. Headache Clinic “G.Gennimatas” Athens General Hospital, International Academy of Classical Homeopathy. 
Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών «Ολιστικά Θεραπευτικά Συστήματα-Κλασσική Ομοιοπαθητική» του Πανεπιστημίου Αιγαίου, που απευθύνεται σε ιατρούς και οδοντιάτρους και φοιτητές αντιστοίχων σχολών, διανύει με εξαιρετική επιτυχία φέτος τον τρίτο διετή κύκλο σπουδών. (20)

Βιβλιογραφία

  1. Samuel Hahnemann, “Organon der Heilkunst” 6th Edition.Γ.Βυθούλκα, «Η Επιστήμη της Ομοιοπαθητικής» Εκδόσεις Κέντρου Ομοιοπαθητικής Ιατρικής 1990.
  2. Paolo Bellavite et all, Immunology and Homeopathy.5. The Rationale of  the “Simile” eCAM 2007;4(2) 149-163.
  3. Reilly DT, Taylor MA, McSharry C, Aitchison T. Is homoeopathy a placebo response? Controlled trial of homoeopathic potency, with pollen in hay fever as model. Lancet 1986;ii: 881-886.
  4. Jacobs J, Jonas WB, Jimenez-Perez M, Crothers D.Homeopathy for childhood diarrhea: combined results and metaanalysis from three randomized, controlled clinical trials. Pediatr Infect Dis J. 2003 Mar;22(3):229-34
  5. K. Linde, N. Clausius, G. Ramirez, et al., Are the Clinical Effects of Homeopathy Placebo Effects? A Meta-analysis of Placebo-Controlled Trials
    Lancet, September 20, 1997, 350:834-843.
  6. J. Kleijnen, P. Knipschild, G. ter Riet, Clinical Trials of Homeopathy
    British Medical Journal, February 9, 1991, 302:316-323.
  7. Cucherat M, Haugh MC, Gooch M, Boissel JP, HMRAG. Evidence of clinical efficacy of homeopathy: a meta-analysis of clinical trials. Eur J Clin Pharmacol 2000;26:27-33. Full report: Homoeopathic Medicine Research Group. Report to the EuropeanCommission Directorate General XII: Science, Research and Development. 1996 Vol1. Short Version: Chapter 1-17. Pages 16-17. Alsoon CDROM from Hom-Inform:The Glasgow Homoeopathic Hospital.
  8. Claudia M. Witt, Michael Bluth, Henning Albrecht, Thorolf E.R.Weibuhn,  Stephan Baumgartner, Stefan N.Willich. The in vitro evidence for an effect of high homeopathic potencies- A systematic review of the literature. Complementary Therapies in Medicine (2007)15, 128-138
  9. Louis Rey. Thermoluminescene of ultra-high dilutions of lithium chloride and sodium chloride. Physica A 323 (2003) 67-74.
  10.  Rustum Roy, William A. Tiller, Iris Bell, M. Richard Hoover. The Structure Of Liquid Water; Novel Insights From Materials Research;    Potential Relevance To HomeopathyMat Res Innovat. 9-4:93-124.  1066-7857
  11. P.D.Bourkas et al, Identification of Water Dilutions through Electrical  Measurements. Electrical instruments in Industry, pp, 213-216, Glasgow 8-9 September 1997.
  12. L.Montagnier et al., Electromagnetic Signals Are Produced by Aqueous Nanostructures Derived from Bacterial DNA Sequences. Interdiscip Sci Comput Life Sci (2009) DOI: 10.1007/s12539-009-0036-7
  13. Witt CM, Ludtke R, Baur R, Willich SN Homeopathic medical practice long- term results of a cohort study with 3981 patients. BMC Public Health. 2005 Nov 3;5:115.
  14. Vithoulkas G. Homeopathic treatment of chronic headache: a critique. Homeopathy. 2002 Jan;91(1):32-4.
  15. Vernon H, McDermaid CS, Hagino C. Systematic review of randomized clinical trials of complementary/alternative therapies in the treatment of tension-type and cervicogenic headache. Complement Ther Med. 1999 Sep;7(3):142-55. Review.
  16. M. Weiser, W. Strosser, P. Klein, Homeopathic vs. Conventional Treatment of  Vertigo: A  Randomized Double-Blind Controlled Clinical Study
  17. Yakir M, Kreitler S, Brzezinski A, Vithoulkas G, Oberbaum M, Bentwich Z.
    Effects of homeopathic treatment in women with premenstrual syndrome: a pilot    study.Br Homeopath J. 2001 Jul;90(3):148-53. The Hebrew University, Hadassah     Medical School, Jerusalem, Israel.
  18. http://www.syros.aegean.gr

Σπύρος Α. Κυβέλλος
Ιατρός Ομοιοπαθητικός
Γ.Γ. Έρευνας Διεθνούς Ακαδημίας Κλασσικής Ομοιοπαθητικής

© Σπύρος Α. Κυβέλλος Ιατρός Ομοιοπαθητικός,powered by: design obsession